| Przekazywanie w dół |
|
| | Przekazywanie w dół wskaźników bynajmniej nie wymaga od dolnych instancji (ministerstw, zjednoczeń i przedsiębiorstw) samodzielnego rozszyfrowania otrzymanych wskaźników. Ich treść powinna być znana, gdyż one same przyczyniły się do powstania planu, jako pewnej uzgodnionej całości. Problem wykonania planu nie polega zatem na jego rozszyfrowaniu, tj. na nadaniu konkretnej treści ogólnym wskaźnikom, lecz jedynie na zapewnieniu ich wykonania przez bezpośrednich wytwórców. Służy do tego aparat pobudzania, który proponujemy nazwać formułą, stosowaną w procesie zarządzania gospodarką społeczną, albo też w aktualnych warunkach krajów socjalistycznych - formułą rachunku bezpośredniego. 1. Bodźce - ceny - sposoby liczenia. Formuła (jako narzędzie pobudzania wytwórców) może być podzielona na trzy człony: na bodźce (materialne i niematerialne), sposoby liczenia (łącznie z rachunkiem kosztów) oraz ceny. Jako przykład może posłużyć formuła, w której bodźcem podstawowym jest premiowanie na podstawie osiągniętego zysku. (3w system premiowania zakłada możność ustalania sumy zysku, od którego obliczą- ne są premie, istnienie określonej zasady tworzenia cen (np. na poziomie w założeniu odpowiadającym wartości), jak również istnienie przepisów dotyczących rachunku kosztów, zbliżonych w tym przypadku do tradycyjnych reguł buchalteryjnych. Okna pcv opolskie | eastend pl | Beskid Niski |